Άρθρο του κ. Κωστή Αλφιέρη που δημοσιεύτηκε στο Broker’s Time 51*
*Ο κ. Αλφιέρης είναι CEO της Athens Insurance Brokers SA και Ταμίας του ΣΕΜΑ
Τα 30 και πλέον χρόνια της επαγγελματικής μου ενασχόλησης στην ασφαλιστική αγορά, όταν με ρωτάνε «τι δουλειά κάνω», απαντώ -απλά και φυσικά, με το χαρακτηριστικό μου χαμόγελο- «μεσίτης ασφαλίσεων», εισπράττοντας τις περισσότερες φορές το μειδίαμα του συνομιλητή μου. Είναι η συνήθης αντίδραση που λαμβάνουμε στο άκουσμα του επαγγέλματός μας από την κοινωνία, η οποία για πολλά χρόνια είχε δαιμονοποιήσει την ιδιωτική ασφάλιση, συσχετίζοντάς τη με το προφίλ του ανθρώπου με την τσάντα που προσπαθεί με κουτοπονηριά, ή και κάποιο ψεματάκι, να κάνει πελάτη του έναν ακόμη ανυποψίαστο καταναλωτή.
Η εξήγηση είναι απλή και ειλικρινής: Ναι, αυτό ήταν το παρελθόν, και βεβαίως υπάρχει ένα μικρό «κομμάτι» στο επάγγελμά μας, ακόμη και σήμερα. Όμως, σίγουρα, όπως έχει αλλάξει σε σημαντικό βαθμό η κοινωνία μέσα από την πρόσφατη κρίση, έτσι έχει αλλάξει και ο ρόλος της ιδιωτικής ασφάλισης.
Σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες, η ιδιωτική ασφάλιση έχει θεσμικό ρόλο που επιτρέπει σε πολίτες και επιχειρήσεις να είναι προετοιμασμένοι για την αντιμετώπιση απρόβλεπτων και ξαφνικών γεγονότων τα οποία επηρεάζουν την ομαλότητα της καθημερινότητας και την περαιτέρω βελτίωση των όρων διαβίωσης και συμβάλλει στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και της οικονομίας.
Οι μελέτες δέκα χρόνια πίσω μάς έδειχναν ότι η ιδιωτική ασφάλιση για τους Έλληνες καταναλωτές ήταν απλά χρήσιμη, διότι τότε το 50,67% εκείνου του δείγματος χαρακτήριζε μη επαρκή την κοινωνική ασφάλιση. Παρά ταύτα, από αυτό το δείγμα, μόνο το 14,70% είχαν συμβόλαιο για την κάλυψη της υγείας ή της ζωής τους. Είναι χαρακτηριστικό να αναφερθεί ότι το μέσο ποσοστό των ασφαλίστρων το 2007 για τις ανεπτυγμένες χώρες ήταν στο 7,7% του ΑΕΠ, για τις αναπτυσσόμενες στο 3%, ενώ η Ελλάδα, ανήκοντας στις αναπτυσσόμενες ως ουραγός, παρέμενε στο χαμηλό επίπεδο του 2,3%.
Μέσα σε αυτά τα δέκα χρόνια, που η ελληνική κοινωνία διανύει μια πρωτοφανή οικονομική ύφεση και μια τεράστια κοινωνική κρίση, η ιδιωτική ασφάλιση αποκτά τη θέση και την έννοια που της αρμόζει, όπως και στις λοιπές αναπτυσσόμενες κοινωνίες και οικονομίες, αφού πλέον οι πολίτες και οι επιχειρήσεις τη θεωρούν αναγκαίο θεσμό.
Η πρόσφατη έρευνα που εκπόνησε η ΕΑΕΕ κατέδειξε την ακόλουθη κατηγοριοποίηση ως προς τη λειτουργία της:
Είναι ακόμη χαρακτηριστικό το εύρημα από την ίδια έρευνα ότι το 49% των πολιτών προτείνουν την αξιοποίηση των εισφορών της κοινωνικής ασφάλισης μέσω των ασφαλιστικών εταιρειών.
Από τα ευρήματα αυτά διαφαίνεται καθαρά ότι έχουν δημιουργηθεί -ίσως για πρώτη φορά- πολύ ευνοϊκές συνθήκες για την εδραίωση της ιδιωτικής ασφάλισης ως ενός από τους κύριους παράγοντες στην αναδόμηση της κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης της χώρας, που θα μας οδηγήσει σε μια πιο σταθερή προοπτική.
Για τον λόγο αυτό, είναι αναγκαίο πλέον να ακολουθήσουμε τις προσταγές των καιρών, αφήνοντας πρακτικές του παρελθόντος και προασπίζοντας τα συμφέροντα όχι μόνο του κλάδου μας αλλά και της χώρας στην οποία ζούμε και εργαζόμαστε. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από πρακτικές όπως η συνεχής βελτίωση του κλίματος αξιοπιστίας για τον κλάδο με παραμέτρους όπως:
Μέσα από αυτήν την ευνοϊκή συγκυρία, η Πολιτεία οφείλει να θεσμοθετήσει έτσι ώστε να δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις ενός πλαισίου στενής συνεργασίας και συμπληρωματικότητας των υπηρεσιών της ασφάλισης μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου φορέα.
Μια νέα εποχή βρίσκεται μπροστά μας.
Η κοινωνία μάς καλεί να ανταποκριθούμε. Είναι στο χέρι μας μαζί, ασφαλιστές και διαμεσολαβητές, να ανταποκριθούμε στην πρόκληση για ένα καλύτερο «αύριο», που ήδη έχει ξεκινήσει. Είμαστε άραγε έτοιμοι;