Άρθρο του κ. Γιώργου Πλωμαρίτη, που δημοσιεύτηκε στο Broker’s Time 45 *
* Ο κ. Γιώργος Πλωμαρίτης είναι Διευθυντής Ομαδικών Ασφαλίσεων & Corporate Business του Ομίλου Interamerican
Τα τελευταία χρόνια, οι πολίτες βιώνουν τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης στην καθημερινότητά τους. Οι διαρκώς αυξανόμενες υποχρεώσεις, οι άμεσοι και έμμεσοι φόροι, οι αυξήσεις στις τιμές των αγαθών και υπηρεσιών, οι περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις, διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα δύσκολο περιβάλλον, στο οποίο όλοι προσπαθούμε να διαχειριστούμε ποικίλα προβλήματα, μεταξύ των οποίων και ορισμένα βασικά, όπως είναι το κόστος κάλυψης της ατομικής και οικογενειακής υγείας.
Η κάλυψη των αναγκών υγείας από την πλευρά του δημόσιου συστήματος, από την πρωτοβάθμια φροντίδα μέχρι την περίθαλψη και το χειρουργείο, είναι, κατά κοινή ομολογία, από ελλιπής μέχρι ανύπαρκτη. Τα ασφαλιστικά ταμεία καταρρέουν υπό το βάρος των ελλειμμάτων. Τα νοσοκομεία δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις στοιχειώδεις ανάγκες, και οι ελλείψεις σε προσωπικό και ιατροφαρμακευτικό υλικό, αρκετές φορές, θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των πολιτών, οι οποίοι νιώθουν απροστάτευτοι. Παράλληλα, οι συντάξεις ολοένα και μειώνονται, και η αγωνία για το «αύριο» κορυφώνεται.
Είναι προφανές, πλέον, ότι μόνο η ιδιωτική ασφάλιση μπορεί να δώσει λύσεις, που θεσμικά πρέπει να έχουν χαρακτήρα τουλάχιστον συμπληρωματικό ως προς την κοινωνική ασφάλιση. Όμως αυτή η αναγκαιότητα προσκρούει στο κόστος και στην αδυναμία περαιτέρω επιβάρυνσης ενός μέσου οικογενειακού προϋπολογισμού. Ειδικότερα ο εργαζόμενος, αν και αντιλαμβάνεται τη σπουδαιότητα της ιδιωτικής ασφάλισης, τις περισσότερες φορές, δεν μπορεί να πάρει το κόστος ενός ατομικού ασφαλιστηρίου και στρέφεται στον εργοδότη του, επιζητώντας σχετική υποστήριξη.
Οι επιχειρήσεις, παράλληλα, έχουν να διεκδικήσουν τη βιωσιμότητά τους, αλλά και την ανάπτυξή τους σε ένα ασταθές και απρόβλεπτο οικονομικό περιβάλλον.
Στη σημερινή, δύσκολη, οικονομική συγκυρία, το κόστος χρηματοδότησης των διαφόρων παροχών για το προσωπικό θα πρέπει να απασχολεί ιδιαίτερα κάθε επιχείρηση, υπό το πρίσμα της σχέσης κόστους-οφέλους.
Σήμερα, είναι πολλές οι επιχειρήσεις που αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα και την προστιθέμενη αξία που προσφέρει η ομαδική ασφάλιση υγείας και προσφέρουν προγράμματα που, κατά βάση, λειτουργούν συμπληρωματικά ως προς την κοινωνική ασφάλιση. Αρκετές δε εταιρείες διατηρούν τα ασφαλιστήριά τους, σε κάποιες περιπτώσεις τροποποιώντας τις παροχές. Είναι προφανές ότι, πέραν των εύλογων θετικών συνεπειών (διατήρηση εταιρικής συνοχής, υποστήριξη εργασιακού κλίματος, ενίσχυση της αφοσίωσης κ.ά.), ανάλογες παροχές λειτουργούν και αντισταθμιστικά έναντι των οικονομικών απωλειών που έχουν υποστεί οι εργαζόμενοι. Από έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί κατά τα τελευταία χρόνια προκύπτει ότι οι εργαζόμενοι αντιλαμβάνονται πως η εταιρεία τους αναγνωρίζει τις υπηρεσίες τους και αισθάνονται μεγαλύτερη δέσμευση, εμπιστοσύνη και αισιοδοξία για το μέλλον, καθώς μπορούν να αντιμετωπίσουν καλύτερα τις δύσκολες καταστάσεις. Ευρύτερα, η θετική επίδραση των παροχών επεκτείνεται στην αγορά και στην κοινωνία και περνά σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας των εργαζομένων.
Τα προγράμματα ομαδικής ασφάλισης αποτελούν σήμερα την πιο ενδεδειγμένη λύση παροχής στον εργαζόμενο υψηλού επιπέδου φροντίδας της υγείας και περίθαλψης. Η ομαδική ασφάλιση απευθύνεται σε όλες τις επιχειρήσεις, ανεξαρτήτως μεγέθους ή δραστηριότητας, και αποτελεί πλέον «θεσμό» που θα πρέπει να εκτιμούν οι επιχειρηματίες εργοδότες. Ο συνδυασμός του σχετικά χαμηλού κόστους αυτών των προγραμμάτων και των φορολογικών εκπτώσεων καθιστά τα προγράμματα ομαδικής ασφάλισης τα πλέον δημοφιλή στον κόσμο των επιχειρήσεων.