Άρθρο του κ. Τάσου Ηλιακόπουλου, που δημοσιεύτηκε στο Broker’s Time 56*
*Ο κ. Ηλιακόπουλος είναι Γενικός Διευθυντής Πωλήσεων & Marketing του Ομίλου Interamerican
Ποιες τάσεις θεωρείτε ότι θα καθορίσουν το μέλλον των ασφαλίσεων υγείας;
Στον τομέα της υγείας διαμορφώνεται, παγκοσμίως, με πολύ γρήγορους ρυθμούς, ένα νέο περιβάλλον. Αναδεικνύονται δυναμικοί παράγοντες, όπως η γήρανση του πληθυσμού –στην Ευρώπη, και περισσότερο στην Ελλάδα–, οι χρόνιες παθήσεις, σε συνδυασμό με μακροβιότητα και αύξηση των ετών ζωής με ανικανότητα ή αναπηρία (στοιχεία ΟΟΣΑ), ο σύγχρονος τρόπος ζωής κ.ά. Να προσθέσω και τις μεγάλες αλλαγές που φέρνει η ψηφιακή τεχνολογία, γενικότερα, στη διαχείριση της υγείας.
Πρόκειται για παραμέτρους που θα επηρεάσουν καθοριστικά το μέλλον των ασφαλίσεων υγείας, τη βιωσιμότητα του κλάδου, και μάλιστα σε βραχυπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα, ενώ θα είναι καταλυτικές και για το κόστος της Υγείας.
Αντιμετωπίζουμε λοιπόν, ως αγορά, μια μεγάλη πρόκληση για ασφαλιστικές εργασίες σε έναν τομέα εξίσου σημαντικό –αν όχι σημαντικότερο– με αυτόν της σύνταξης/αποταμίευσης και την αντιμετώπιση παραδοσιακών και νέων, αναδυόμενων κινδύνων.
Τι χαρακτηρίζει τον κλάδο ασφάλισης υγείας, σήμερα, στην Ελλάδα;
Ειδικότερα στον τόπο μας, οι κοινωνικοί και οικονομικοί παράγοντες έχουν μεγάλη δυναμική στη διαμόρφωση ενός τοπίου με συνεχώς αυξανόμενα προβλήματα. Επισημαίνω ότι το ποσοστό εξάρτησης του πληθυσμού από καθημερινές ανάγκες διαχείρισης της υγείας λόγω ηλικίας φθάνει στο 31%, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, ενώ ο πληθωρισμός έχει ανέλθει στο 2%, από αρνητικός (-3%) το 2013, και η ιδιωτική δαπάνη αγγίζει το 35% επί της συνολικής δαπάνης, η οποία όμως ακολουθεί αντιστρόφως ανάλογη πορεία σημαντικής μείωσης κατά τη διάρκεια της κρίσης από το 2009 έως σήμερα.
Ας κρατήσουμε και για τη χώρα μας στα υπ’ όψιν τη σοβαρή παράμετρο του νέου ψηφιακού περιβάλλοντος, που αλλάζει εντυπωσιακά και την Υγεία. Σήμερα, ενημερώνονται από το Διαδίκτυο και χρησιμοποιούν smartphone επτά στους δέκα πολίτες.
Με βάση τις παραπάνω διαπιστώσεις, πιστεύω ότι η ασφάλιση υγείας και στην Ελλάδα θα πρέπει να αναζητήσει νέες κατευθύνσεις και διεξόδους μέσα από την εξατομικευμένη προσέγγιση των αναγκών στην καθημερινότητα του πελάτη και τον εμπλουτισμό των καλύψεων με υπηρεσίες, στο πλαίσιο οικοσυστημάτων.
Ακόμη, θα πρέπει να αναζητηθεί η βέλτιστη αξιοποίηση των τεχνολογιών, από το αυτοματικό underwriting και τη διαχείριση των δεδομένων μέχρι το ψηφιακό περιβάλλον της περίθαλψης, τα telematics και την τεχνητή νοημοσύνη (artificial intelligence).
Συνολικά, θα έλεγα ότι αυτό θα πρέπει να γίνει μέσα από την απαιτούμενη ευελιξία και τη συνεχή προσαρμογή της ασφάλισης υγείας στις καταλυτικές αλλαγές, αφού τα νοσοκομειακά ισόβιας διάρκειας έχουν, πλέον, κλείσει τον κύκλο τους και η λογική του κλειστού ασφαλιστικού προγράμματος δεν ανταποκρίνεται επαρκώς και σε σχέση με το κόστος.
Παραπέμπω, εύλογα, στη σύγχρονη προσέγγιση της Interamerican, στην αντίληψη και τη δομή του νέου συστήματος υγείας που σχεδιάσαμε, του “bewell”, δηλαδή την εύπλαστη αρχιτεκτονική τύπου lego, τη μοναδικότητα των καλύψεων που προσαρμόζονται σε κάθε φάση αναγκών και σε κάθε ηλικία, τη χρήση υποδομών σε υπηρεσίες και τη δημιουργία οικοσυστημάτων.
Γιατί ο μέσος Έλληνας δεν απολαμβάνει υπηρεσίες υγείας υψηλού επιπέδου; Γιατί δεν έχει ευδοκιμήσει η ανάπτυξη των ΣΔΙΤ;
Στη χώρα μας, το δημόσιο σύστημα υγείας συμπιέζεται πολύ, επειδή σε μεγάλο βαθμό δεν είναι «ανοιχτό» στη συμπληρωματικότητα με τον ιδιωτικό τομέα. Ζητούμενο, στο παρόν και το μέλλον, είναι να εξασφαλίσουμε καλύτερη πρόσβαση των πολιτών σε υπηρεσίες υγείας με λιγότερα ή έστω με τα ίδια χρήματα.
Η Ένωση Ασφαλιστικών Εταιριών έχει δρομολογήσει ένα έργο μελέτης για τις δυνατότητες και τα προαπαιτούμενα, ώστε να εφαρμοστεί ένα σύστημα αποζημιώσεων των νοσοκομειακών υπηρεσιών βασισμένο σε DRGs (Diagnosis Related Groups), σύμφωνα με αντίστοιχα συστήματα πληρωμών σε άλλες χώρες με αναπτυγμένα και πιο ισορροπημένα συστήματα υγείας, με εφαρμογή τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα.
Δηλώνει, λοιπόν, η ασφαλιστική αγορά τη θέλησή της να συμπορευθεί με τις επιλογές του ελληνικού Δημοσίου όσον αφορά στην επιλογή, ανάπτυξη και εφαρμογή των DRGs.
Ένα σύστημα με καθολική εφαρμογή, με ταξινόμηση των νοσοκομειακών παθήσεων και κατηγοριοποίηση της δαπάνης πόρων, που μπορεί να είναι project για ΣΔΙΤ, και όχι μόνο, για τη συνεργασία ασφαλιστικών εταιρειών και ιδιωτικών κλινικών. Θέλουμε να αναδείξουμε την άμεση ανάγκη συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για την αναδιαμόρφωση του συστήματος υγείας στη χώρα μας.
Ο κλάδος ασφάλισης υπηρεσιών υγείας προσφέρεται για ένα δυναμικότερο άνοιγμα της δραστηριότητας των μεσιτών κατά τα προσεχή έτη;
Η διαμεσολάβηση στον ασφαλιστικό κλάδο περνά μια περίοδο έντονης μεταβατικότητας, κατά την οποία διαμορφώνονται νέες συνθήκες για την επαγγελματική «ταυτότητα» των διαμεσολαβούντων, με τη δημιουργία νέων χώρων και αντικειμένου δραστηριοτήτων και σε νέα κανονιστικά πλαίσια, με στοιχεία αυξημένου επαγγελματικού σεβασμού και υποστήριξης του καταναλωτή, ο οποίος είναι πολύ πιο απαιτητικός και πληροφορημένος σήμερα από ό,τι στο παρελθόν.
Πηγαίνουμε, λοιπόν, προς έναν εξελιγμένο χαρακτήρα της διαμεσολάβησης, περισσότερο συμβουλευτικό, πριν την πώληση. H συμμετοχή του πελάτη στη διαμόρφωση της ασφάλισής του στο πλαίσιο των οικονομικών δυνατοτήτων του και η βελτίωση της εμπειρίας του από τις καλύψεις και τις υπηρεσίες που αγοράζει, οι διαπιστωμένες σοβαρές ανάγκες ασφάλισης της υγείας στην Ελλάδα, αποτελούν προκλήσεις όχι μόνο για τους συνεργάτες των αποκλειστικών εταιρικών δικτύων, αλλά και για τους διαμεσολαβούντες.
Αντικειμενικά, θεωρώ πως ο τομέας των ασφαλίσεων υγείας, είτε ατομικών είτε ομαδικών, αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση για τους μεσίτες, προκειμένου να αυξήσουν τη διείσδυσή τους στην αγορά.