Άρθρο του κ. Γεώργιου Παπαγεωργίου, που δημοσιεύτηκε στο Broker’s Time 53*

*Ο κ. Παπαγεωργίου είναι Προϊστάμενος του Τομέα Επιχειρηματικών Κινδύνων της Διεύθυνσης Πυρός και Τεχνικών Ασφαλίσεων της Εθνικής Ασφαλιστικής

Η τουριστική βιομηχανία αποτελεί, αναμφίβολα, έναν από τους σημαντικότερους τομείς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, καθότι αντιπροσωπεύει το 25% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.

Ο τουρισμός, παρά την παρατεταμένη κρίση, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες οικονομικές δραστηριότητες της ελληνικής οικονομίας. Την περίοδο 2000-2016, είχαμε αύξηση των ξενοδοχειακών μονάδων κατά 22,6% και, σύμφωνα με στοιχεία του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΞΕΕ), υπάρχει συνολική δυναμικότητα 9.730 μονάδων (12/2016).

Η συνεχής ανάπτυξη του τουρισμού στη χώρα μας και η διαρκής αυξητική τάση που παρουσιάζει έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία νέων ξενοδοχειακών μονάδων και την ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό των παλαιών, οι οποίες, εκτός από το ανταγωνιστικό περιβάλλον στο οποίο δραστηριοποιούνται, έχουν επιπλέον να αντιμετωπίσουν και την παρουσία διαφόρων διαδικτυακών πλατφορμών, μέσω των οποίων γίνονται οι κρατήσεις των δωματίων αλλά και των εφαρμογών σύγκρισης τιμών και παροχών προς τους πελάτες τους. Ο ανταγωνισμός αυτός καθιστά επιβεβλημένη την εξασφάλιση και διατήρηση της περιουσίας τους, η οποία σε περίπτωση ζημιογόνου γεγονότος, μόνο μέσω της ασφάλισης μπορεί να επιτευχθεί.

Οι ξενοδοχειακές μονάδες μπορούν να ασφαλίσουν:

  • Τα περιουσιακά τους στοιχεία από πλήθος κατονομαζόμενων κινδύνων (πυρκαγιά, φυσικά φαινόμενα, όπως πλημμύρα, σεισμό κ.ά., κακόβουλες ενέργειες, κλοπή περιεχομένου, ζημιές από βραχυκύκλωμα κ.λπ.).
  • Τα έξοδα που μπορεί να επιβαρυνθούν μετά την επέλευση ζημιάς (αποκομιδή συντριμμάτων και καθαρισμός των εγκαταστάσεων, έξοδα φύλαξης, αμοιβές μηχανικών/αρχιτεκτόνων, έξοδα έκδοσης σχετικών αδειών κ.ά.).
  • Την ποιοτική αλλοίωση αναλωσίμων εντός των ψυγείων/ψυκτικών θαλάμων.
  • Τυχόν χρηματικές απώλειες από ταμείο ή χρηματοκιβώτιο.
  • Την αστική ευθύνη προς τρίτους που τυχόν προκύψει σε περίπτωση μετάδοσης και πρόκλησης ζημιάς από καλυπτόμενο κίνδυνο.
  • Την απώλεια κέρδους μετά την επέλευση ζημιάς στις εγκαταστάσεις που τις κατέστησε μη λειτουργικές ή ακόμη κατόπιν αντικειμενικής αδυναμίας πρόσβασης των πελατών στις εγκαταστάσεις.

    • Εκτός των ανωτέρω, ολοένα και μεγαλύτερη αύξηση παρουσιάζουν οι απαιτήσεις των τρίτων προς τις επιχειρήσεις για ζημιές σωματικές ή υλικές, που προέρχονται από τη χρήση των εγκαταστάσεων.

    Κατά συνέπεια, μπορούμε να πούμε ότι είναι «επιβεβλημένη» η ασφάλιση αστικής ευθύνης προς τρίτους από τη λειτουργία των εγκαταστάσεων, όπως ανελκυστήρες, πισίνες, τροφικές δηλητηριάσεις κ.λπ., καθώς επίσης και η εργοδοτική αστική ευθύνη της επιχείρησης προς τους εργαζομένους της.

    Όλες οι προαναφερόμενες ασφαλίσεις παρέχονται από την ασφαλιστική αγορά μεμονωμένα ή συνδυαστικά ή με τυποποιημένη μορφή («πακέτα») και προσαρμόζονται πλήρως στις απαιτήσεις του ξενοδοχειακού καταλύματος ανάλογα με το μέγεθός του, με στόχο να υπάρξει μια ολοκληρωμένη ασφαλιστική κάλυψη, μέσω της οποίας θα εξασφαλιστεί η βιωσιμότητά του σε περίπτωση ζημιογόνου γεγονότος.