Άρθρο του κ. Ιωάννη Χατζηκωνσταντίνου που δημοσιεύτηκε στο Broker’s Time 45*
* Ο κ. Ιωάννης Χατζηκωνσταντίνου είναι Προϊστάμενος του Τομέα Ανάληψης Εργασιών της Διεύθυνσης Ομαδικών Ασφαλίσεων Ζωής της Εθνικής Ασφαλιστικής
Οι ομαδικές ασφαλίσεις υγείας ήταν ανέκαθεν -και συνεχίζουν να είναι- η επιτομή των παροχών των εταιρειών προς το έμψυχο δυναμικό τους. Ο κύριος στόχος τους είναι η πρόσβαση των εργαζομένων και των οικογενειών τους στην ιδιωτική περίθαλψη, ώστε αφενός μεν να έχουν αξιοπρεπή περίθαλψη χωρίς καθυστερήσεις, αφετέρου δε να μην κλονιστεί ο οικογενειακός προϋπολογισμός από ένα απρόσμενο και αναπάντεχο περιστατικό.
Τα τελευταία χρόνια, λόγω της παρατεταμένης ύφεσης και της δραματικής μείωσης όσο των παροχών όσο και του επιπέδου εξυπηρέτησης της κοινωνικής ασφάλισης και του δημόσιου συστήματος υγείας, η ιδιωτική περίθαλψη φαντάζει πλέον στον μέσο εργαζόμενο ως μονόδρομος.
Κατά συνέπεια, η πρόσβαση σε αυτήν μέσα από την ιδιωτική ασφάλιση, και εν προκειμένω μέσω ενός ομαδικού προγράμματος υγείας που θα προσφέρει μια εταιρεία στους εργαζομένους της, φαίνεται να αποτελεί τη μόνη αξιόπιστη και οικονομική απάντηση στο ερώτημα που γεννιέται σχετικά με το ύψος του κόστους της ιδιωτικής περίθαλψης.
Πώς απαντά η ασφαλιστική αγορά στο απαξιωμένο δημόσιο σύστημα υγείας και στον υποβαθμισμένο ρόλο των Ταμείων; Οι μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες δεν θα μπορούσαν παρά να αποτελέσουν τη λύση στο πρόβλημα τόσο της απαξίωσης του δημόσιου συστήματος υγείας όσο και της ταυτόχρονης εκλογίκευσης του συνεχώς αυξανόμενου κόστους υγείας της ιδιωτικής περίθαλψης.
Μέσα από προσεκτικά δομημένα προγράμματα ομαδικής ασφάλισης, αξιοποιείται η αγοραστική δύναμη που έχουν οι ασφαλιστικές εταιρείες στους ιδιωτικούς παρόχους υγείας, το πλήθος της εκάστοτε ασφαλισμένης ομάδας, καθώς και οι όποιες παροχές της κοινωνικής ασφάλισης, δημιουργώντας, στις περισσότερες περιπτώσεις, την επάξια υποκατάσταση της κοινωνικής ασφάλισης από την ιδιωτική.
Το κόστος των ομαδικών συμβολαίων υγείας επηρεάζεται αυξητικά από διάφορους παράγοντες, με πρωταρχικούς αυτούς των φορολογικών επιβαρύνσεων και της αύξησης της συχνότητας χρήσης της ιδιωτικής περίθαλψης. Τα τελευταία έτη, είδαμε να επιβάλλεται ΦΠΑ στις νοσηλείες αρχικά 11%, κατόπιν 13%, μετά 23% και πρόσφατα 24%! Αντίστοιχα, ο φόρος ασφαλίστρων αυξήθηκε από 10% σε 15%, ενώ η συχνότητα χρήσης της ιδιωτικής περίθαλψης αυξήθηκε για τους λόγους που προαναφέραμε.
Σε αυτό το πλαίσιο, και προκειμένου οι εταιρείες που προσφέρουν ομαδικά προγράμματα στο προσωπικό τους να συγκρατήσουν τους προϋπολογισμούς τους, προσάρμοσαν σιγά σιγά τα προγράμματά τους, ώστε το στοιχείο της συνασφάλισης να είναι πιο έντονο και εμφανές. Το στοίχημα για τις ασφαλιστικές εταιρείες στο άμεσο μέλλον θα είναι η μετάβαση στα κλειστά ενοποιημένα νοσήλια, ώστε να κατορθώσουν να τιθασεύσουν τον ιατρικό πληθωρισμό και να μεταφέρουν με αυτόν τον τρόπο την ευθύνη της συγκράτησής του στους ίδιους τους παρόχους υγείας. Έτσι, τα ομαδικά προγράμματα υγείας θα γίνουν προσιτά όχι μόνο στις μεγάλες και πολυεθνικές εταιρείες, αλλά και στις μικρομεσαίες, με ένα σχετικά μικρό πλήθος εργαζομένων.